درآغوش باران

صدام كردي

 تو از متن كودوم رويا رسيدي

كه تا اسمت رو گفتي شب جون شد

كه از رنگ صدات دريا شكفت و

نگاه من پر از رنگين كمون شد

تو از خاموشي دلگير رويا

صدام كردي صدام كردي دوباره

صدا كردي منو از بغض مهتاب

از اندوه گل و اشك ستاره

صدام كردي صدام كردي نگو نه

اگر چه خسته و خاموش بودي

تو بودي و صداي تو صدام زد

اگر چه دور و ظلمت دوش بودي

تو چيزي گفتي و شب جاي من شد

من از نور و غزل زيبا شدم باز

تو گيج و ويج از خود گم شدن ها

من از من مردم و پيدا شدم باز

از اين تك بستر تنهايي عشق

از اين دنج سقوط آخر من

صدام كردي كه بر گردم به پرواز

پنجره

در شب كوچك من افسوس

ماه سرخست و مشوش

و بر اين بام كه هر لحظه در او بيم فرو ريختن است

فروغ فرخ زاد

حرفي به من بزن

من در پناه پنجره ام

با آفتاب رابطه دارم

سلام بچه ها من امروز اين مطلب رو تو مجله موفقيت خوندم جالب بود واسه شما هم نوشتم اگه خوشتون اومد نظر بدين

عكس العمل شما در مواجهه با نا ملايمات زندگي چگونه است ؟

دختري از سختي هاي زندگي به پدرش گله مي كرد از مبارزه خسته شده بود.

نمي دانست چه كند بلافاصله كه يك مشكل را حل مي كرد مشكل ديگري پيش مي آمد و قصد داشت خود را تسليم زندگي كند .

پدر كه آشپز ماهري بود او رابه آشپزخانه برد و 3 قابلمه پر از آب جوشاند درون يكي هويج وديگري تخم مرغ و سومي قهوه

ريخت و 20 دقيقه جوشاند و دختر هم پدر رامتعجب و بي صبرانه نگاه مي كرد.

پدر اجاق را خاموش كرد و تخم مرغ وهويج را در آورد و قهوه را در فنجان ريخت.

پدر گفت :عزيزم چه مي بيني دختر گفت: هويج تخم مرغ قهوه

پدر از دختر خواست هر كدام را لمس كند دختر هم اينكار را كرد.

پدرش به او گفت دخترم هر كدام از آنها در شرايط ناگوار يكساني در آب جوش قرار گرفتند .

ولي رفتارهاي متفاوتي بروز دادند. هويج سخت و محكم ضعيف ونرم شد .

پوستهاي نازك و مايع درون تخم مرغ سخت شد .

ولي دانه هاي قهوه توانستند ماهيت آب را تغغير دهند.

سپس پدر رو به دخترش كرد و گفت : حالا تو دخترم وقتي در زندگي با با مشكلي روبه رو مي شوي

مثل كدام يك رفتار مي كني هويج؟ تخم مرغ ؟ يا قهوه ؟

بچه ها نظر شما چيه شما چطور رفتار مي كنيد ؟؟؟

من در آغوش باران بودم كه تو را از من گرفت

زمين زير دو پايم تكيه خالي كرد و من را در بيا بان انتظار

با اشكهاي سرگردان تنها گذاشت و رفت

فرياد مي زنم رو به آسمان چرااااااا؟

به زمين چنگ مي زنم مانده ام سر گردان آسمان هم بغزش باز مي شود

صداي دردهايش مرا مي ترساند او از من بيشتر درد دارد

سالها مي گذرد و كسي مرا نمي آرد به ياد

احساس ميكنم با من هستند ولي مثل اينكه من را در باورهايم تنها گذاشتند

چشمان هميشه ترم براهت مانده اند هنوز با اينكه چشمانم احساس كم سويي ميكنند

اما دلم مرغ يادت را از قفس سينه ام رها نمي كند و بهترين قفس را برايت ساخته

براي روز وصال و رهايييييييييي

تا هستم منتظرت خواهم ماند به اميد ديدن دوباره ات ................

مرغ عشقت را از قفس آزاد كن

اگر عاشقت باشد حتما بر مي گردد

وگر نه هرگز بر نمي گردد..................

چشمانت

خيال طرح چشمان قشنگت

روي ديوار اتاقم نقش بسته

معصوميت از چشمانت مي بارد

شعر مي شود در قلبم

مي خواهم زنده شوم

در اين شب سياه

چشمانت را بستي

من ميميرم باور كن

دستان سردم را بگير

ببين چه زود دور شد

دريا

و حرمتي بگذاريم به صداقت ياران

بيا سپيده که آمد صدا کنيم خدا را

و تا افق برسانيم دست سبز دعا

باران عشق روي قلبم

صدايت مي کنم هر شب چرا پيشم نمي يايي

مگر با من نمي گفتي حديث فصل باران را

چرا تنها سفر کردي از اين فصل شکوفاي

تو گفتي بدون تو دلم مي گيرد از دريا

ولي تنها سفر کردي مرا با داغ صحرايي

من اينجا تا سحر در انتظار تو نشستم حيف

تو رفتي و آتش برق نگاهت مانده در جانم

خاطره عشق

رفتي و در دل من ماند بجاي

عشق آلوده به نوميدي و درد

نگهي گمشده در پرده اشك

حسرتي يخ زده در خنده سرد

آه اگر باز به سويم آيي

دگر از كف ندهم آسانت

ترسم اين شعله سوزنده عشق

آخر آتش فكند بر جانم

فروغ غرخ زاد

بغض

تمام بغض غناري ها صدات و ترسونده

اجاق كينه پاييزي گلاتو سوزونده

تو اون ستاره خاموشي كه خواب تو رو برده

پيام سرخ شقايق ها تو قلب تو مرده

چشات مثل شب باروني دلت پر از غم پنهوني

مثل پرندهي زندوني بخون به ناله دل

مثال تيغ گل زردم

به شكل خسته پر دردم

ببين كه قايق اميدم نشسته بي تو به گل

غم غريب كدوم غروبي كه عطر پاييز گزفته بوده تنت

نگات به سوي كدوم ستارست كه قلب پاره است به زيرقدمت

من و تو چله نشين اين شب بلنديم

من و تو سايه غمگين غروبيم

چرا به سفره ما ديگر نشانه ي از نان نيست

به خاك غم زده شهرم نمي زه باران نيست